اتصالات هیدرولیک اجزایی هستند که در سیستم های هیدرولیک برای اتصال شیلنگ ها، لوله ها و ناجین ها استفاده می شوند. به طور کلی، تجهیزات هیدرولیک تحت فشار بالا کار می کنند و اغلب یک سیستم ثابت نیستند. بنابراین، برای عملکرد ایمن و کارآمد در کاربردهای مربوطه، اتصالات هیدرولیک باید بادوام، همه کاره و قابل اعتماد باشند. به طور معمول، این اتصالات با استانداردهای سختگیرانه ای مطابقت دارند که طراحی، اندازه و فشار مناسب را دیکته می کنند.

جنس اتصالات هیدرولیکی

استحکام کافی و مقاومت در برابر خوردگی از ویژگی های اتصالات هیدرولیک است. جنس اتصالات برای کنترل ایمن فشارهای بالای سیستم های هیدرولیک و مقاومت در برابر زنگ زدگی و خوردگی ناشی از سیال هیدرولیک بسیار مهم هستند. سایر متغیرهای دخیل در انتخاب جنس اتصالات شامل هزینه و شرایط محیطی است. جنس اتصالات شامل انواع مختلف پلاستیک یا فلز است.

در اکثر سیستم‌های هیدرولیک، فلزات بیشتر از پلاستیک‌ها استفاده می‌شوند، زیرا فشارهای بالا مستلزم مواد مقاومت بالاتری است.

• آلومینیوم
• برنج
• چدن
• فولاد
• فولاد ضد زنگ
• پلی پروپیلن
• پلی سولفون

ویژگی های اتصالات

اتصالات هیدرولیک می‌توانند بسیاری از ویژگی‌های مختلف را در کنار هم داشته باشند برای این که بتوانند یک کار خاص را انجام دهند.

اتصالات خرطومی بخش های لوله را به هم متصل می کنند و با تحمل بار سرویس، ضربه یا چرخه گرما امکان حرکت را می دهند.

اتصالات تحت فشار – به گونه ای طراحی شده اند که بتوان اتصالات را در زمانی که سیستم تحت فشار است نصب یا متصل کرد.

اتصالات از پیش عایق شده – شامل محصولات عایق است که ماده داخلی را نسبت به دمای محیطی عایق میکند.

اتصالات انعطاف پذیر می توانند بدون آسیب حرکت کنند.

اتصالات چرخشی – این اتصالات برای استفاده در کاربردهایی هست که نیاز به چرخش در هنگام کارکرد دارند

اتصالات روکش دار – با روکش یکپارچه تولید می شوند. روکش ها از پلیمرهایی ساخته شده‌اند که برای استفاده با مواد فرآیندی یا در کاربردهای فرآوری مواد غذایی که در آن تمیزی محیط بسیار مهم است، طراحی شده‌اند.

اتصالات محل بند – از این اتصال برای اتصال لوله ها که در دوطرف ثابت هستند استفاده میشود .